Harmonijka Mieścińskiego

Harmonijka Mieścińskiego - szczególna postać funkcji numerycznej stosowana do opisu zjawisk okresowych o zmiennej amplitudzie interpretacyjnej.

Wykorzystuje się ją w modelowaniu takich procesów jak fluktuacje liczebności populacji zwierząt, trudność kolejnych semestrów informatyki czy zmienność dominujących tendencji w epokach literackich (szczególny przypadek harmonijki, tzw. Sinusoida Krzyżanowskiego).

Odkrycie

Odkryta została przez Andrzeja Marciniaka bezpośrednio po wejściu do windy w Centrum Wykładowym Politechniki Poznańskiej. Podczas obserwacji położenia łożysk dźwigu osobowego oraz ich pozornie harmonicznego ruchu zauważył on analogię pomiędzy drganiami układu mechanicznego a przebiegiem zjawisk o naturze społecznej, biologicznej i dydaktycznej.

Definicja

Harmonijka Mieścińskiego opisana jest wzorem:

$H_M(t)=A\sin (\omega t+\phi )+B$

gdzie:

$A$ – amplituda zjawiska, $\omega$ – częstość zmian, $\phi$ – przesunięcie fazowe, $B$ – wartość średnia procesu.

Gdzie wszystkie wartości powinny być obiektami typu przedziałowego z biblioteki IntervalArithmetic32and64.

Znaczenie

Najpowszechniejszą metodą nienumeryczną (inaczej - betanumeryczną) wyprowadzenia skończonej, określonej w przedziałach o impendancji pizoheurystycznej o kierunku przeciwnym do czytania chatu na messengerze na bierząco jak normalni ludzie - definicji harmonijki mieścińskiego, jest naturalnie spytanie się babci, bo ona uczy matematyki w technikum.