Routing Mieścińskiego

Z PUTwiki
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Routing Mieścińskiego - hipotetyczny model routingu numerycznego oparty niedeterministycznych maszyn Turinga (NDTM) oraz automatów stanów skończonych. Model ten stosowany jest w elementach sieci numerycznych.

W przeciwieństwie do klasycznych protokołów deterministycznych, Routing Mieścińskiego jako jedyny umożliwia efektywny routing datagramów IPoEAN.

Pierwszą praktyczną implementację tzw. Routera Mieścińskiego zrealizował Marek Kropidłowski w VHDL.

Model formalny

[edytuj | edytuj kod]

Niech:

G=(V,E)

oznacza graf numeryczny sieci, gdzie:

  • V – zbiór węzłów numerycznych,
  • E – zbiór połączeń numerycznych.

Routing Mieścińskiego definiowany jest jako siódemka:

R=(Q,Σ,Γ,δ,q0,F)

gdzie:

  • Q – skończony zbiór stanów routingu,
  • Σ – alfabet wejściowy pakietów numerycznych,
  • Γ – alfabet pomocniczy pamięci tras,
  • δ – relacja przejścia niedeterministycznego,
  • q0 – stan początkowy,
  • F – zbiór stanów akceptujących.

Relacja przejścia ma postać:

δ(q,a)={(q1,d1),(q2,d2),...,(qn,dn)}

gdzie:

  • qi oznacza kolejny stan routingu,
  • di oznacza kierunek transmisji pakietu przedziałowego.

Procedura routingu

[edytuj | edytuj kod]

Dla pakietu wejściowego:

P=(a1,a2,...,an)

system wykonuje algorytm algorytmem iteracyjnym numerycznym:

x(k+1)=Mx(k)+w

gdzie:

Jeżeli:

ρ(M)<1

to proces routingu jest zbieżny w sensie Harmonijki Mieścińskiego

Zastosowania

[edytuj | edytuj kod]

Routing Mieścińskiego znajduje zastosowanie w: